Vader kaffert dokter uit terwijl zijn zoon aan het doodbloeden is. Dan neemt de arts zijn masker af en onthult wie hij echt is.

Helaas hebben mensen de eigenschap om anderen al te gauw te beoordelen en te veroordelen, zonder ook maar iets van hun achtergrond af te weten. Soms is het moeilijk om medeleven te tonen als we niet meer weten over onze medemens. Dit verhaal is daar een voortreffelijk voorbeeld van. Het leert ons om niet te snel conclusies te trekken – zelfs niet in de moeilijkste momenten.

Het begint allemaal wanneer een dokter het ziekenhuis komt binnengerend om een spoedoperatie op een kleine jongen uit te voeren.

Een dokter kwam gehaast het ziekenhuis binnen nadat hij was opgeroepen voor een spoedoperatie. Hij beantwoordde het telefoontje onmiddellijk, veranderde zijn kledij en ging meteen naar de operatiezaal. De vader van de jongen stond hem in de wachtzaal in paniek op te wachten.

Wanneer de vader hem zag, riep hij: “Waar bleef je zo lang? Weet je niet dat het leven van mijn zoon in gevaar is? Heb je dan geen greintje verantwoordelijkheidsbesef?”

De dokter glimlachte en zei: “Het spijt me. Ik was niet in het ziekenhuis en ik na het telefoontje ben ik zo snel mogelijk naar hier gekomen. Ik zou willen dat u even kalmeert zodat ik mijn werk kan doen.”

“Kalmeren? Wat als uw zoon daar zou liggen, zou u dan rustig blijven? Als uw zoon sterft terwijl hij op de dokter moet wachten, wat zou u dan doen?”, zei de vader boos. De dochter glimlachte opnieuw en zei: “Bij de gratie van God doen we ons uiterste best en ook u zou moeten bidden om het leven van uw zoon.”

“Advies geven wanneer we zelf geen zorgen hebben, is zo gemakkelijk”, mompelde de vader.

De operatie duurde vier uur waarna de dokter blij naar buiten stapte en zei: “Godzijdank, uw zoon is gered!”

En zonder het antwoord van de vader af te wachten, wandelde hij weg en zei: “Als u vragen hebt, kan u zich tot de verpleegster wenden.”

“Waarom is hij zo arrogant?” Kon hij niet even wachten zodat ik wat vragen had kunnen stellen over mijn zoon?”, zei de vader wanneer hij een verpleegster zag.

De verpleegster antwoordde tot tranen toe geroerd: “Zijn zoon overleed gisteren in een verkeersongeluk. Hij was op de begrafenis wanneer we hem belden over de operatie van uw zoon.”

En nu dat hij het leven uw zoon redde, is hij terug naar zijn familie om te rouwen.

Hoewel het moeilijk te achterhalen is of dit verhaal gebaseerd is op waargebeurde feiten, bevat het zeker een belangrijke waarheid: wanneer we overstuur zijn, zijn we maar al te snel om anderen te verwijten.

Het is belangrijk om dit nooit te doen bij mensen waar we niets over weten.

Verzorgers zoals dokters en verpleegsters krijgen niet altijd de waardering die ze verdienen, maar toch redden ze elke dag levens. Ze werken vaak lange uren, ondanks het feit dat ze hun eigen levens, gevoelens en problemen hebben.

Bron en afbeeldingen: Newsner